Turystyka
Backpacking
Jedną spośród bardzo wielu odmian turystyki kwalifikowanej jest tak zwany backpacking. W naszym języku termin ten co prawda nie doczekał się swojego odpowiednika, nie mniej jednak można go przetłumaczyć jako podróżowanie z plecakiem. Jest to forma turystki posiadająca charakter jak najbardziej indywidualny. Osoby uprawiające taki rodzaj turystki udają się w znakomitej większości przypadków zagranicę – do takich krajów, które są dla nich z jakiś powodów wyjątkowo atrakcyjne czy wręcz egzotyczne. W każdym bądź razie i tutaj wyszczególnić można takie miejsca, które wśród takich turystów cieszą się największym zainteresowaniem. Tak więc będą to między innymi Indie, Tajlandia, Australia czy Ameryka Południowa. Przeważnie dotyczy to ludzi młodych, aczkolwiek i od tej zasady istnieją oczywiście wyjątki. Jest to jak najbardziej czynna turystyka. Chodzi tutaj między innymi o to, aby zobaczyć jak najwięcej możliwie jak najniższym kosztem. Tak więc osoby uprawiające backpacking przemieszczają się zawsze najtańszymi środkami komunikacji, przy czym nie stronią od podróżowania autostopem. Oszczędzają także na noclegach – są to schroniska, hostele, motele czy campingi. Droższe miejsca noclegowe nie wchodzą tutaj absolutnie w rachubę. Po co ludzie podróżują w taki właśnie sposób? Odpowiedź na te pytanie nie jest jakaś specjalnie skomplikowana. Bardzo im zależy na tym, aby jak najlepiej poznać kulturę, historię etc. odwiedzanych przez nich miejsc. Jednakże nie odbywa się to na takiej samej zasadzie jak w przypadku tradycyjnych wycieczek. Owszem, odwiedzanie zabytków czy miejsc charakterystycznych dla danego kraju to i tutaj jak najbardziej naturalna rzecz, ale nie tylko o to tutaj chodzi. Bardzo ważnym elementem jest też poznanie codziennego życia ludzi, ich trosk, zwyczajów i tym podobne. Charakterystyczne dla backpackingu jest także to, że ludzi go uprawiający tworzą coś w rodzaju wspólnoty – ale pamiętać trzeba, że podróżować w taki sposób można zarówno w grupach, jak i indywidualnie. W każdym bądź razie osoby te chętnie wymieniają się informacjami i na trasie chętnie sobie pomagają. Oczywiście, podróżuje się zawsze mając przewodnik w plecaku, ale w dzisiejszych czasach z ogromną pomocą w tym zakresie przychodzi także Internet. Stron internetowych poświęconych backpackingowi nie brakuje, znaleźć na nich można wiele interesujących informacji oraz porad i wskazówek. Ludzie na forach wymieniają się nimi bardzo chętnie. Mówiąc o backpackingu, wymienić w tym miejscu można bardzo wiele jego zalet, na pewno są to niezapomniane wrażenia. I nawet szereg rozmaitych niedogodności nie jest w stanie tego zmienić. W przypadku tej formy turystyki mówi się o dwóch podstawowych jej rodzajach. Pieszym spośród nich jest tramping, drugim natomiast – podróżowanie na własną rękę. Wyjazd trwać może zarówno kilka tygodni, jak i kilka miesięcy. Jest to w pewnym sensie nie tylko forma wakacyjnej rekreacji oraz wypoczynku, ale przede wszystkim bardzo oryginalny i niepowtarzalny sposób na życie.
ZABYTKI W POLSCE
Frombork Zespol Katedralny
Fromborka stanowią historyczne tradycje oraz zachowane zabytki nagromadzone w tym miejscu dzięki temu, że przez pięćset lat znajdowało się tu kościelne, polityczne i kulturalne centrum Warmii. Poza tym jest to już w samym założeniu unikatowa warownia kościelna wyróżniająca się na tle zamków rycerskich, oraz przykład harmonijnego połączenia różnych
form architektury: obronnej, sakralnej, rezydencjonalnej i mieszkalno-admini-stracyjnej. Siedzibę kapituły warmińskiej zbudowano na wzgórzu i ufortyfikowano - początkowo wałem ziemnym i fosą (XIII w.), potem murami (poł. XV w.). Podkreślało to znaczenie biskupiej siedziby, ale także broniło przed plemionami pruskimi, potem najazdami Litwinów, a przede wszystkim przed zaborczymi zakusami Krzyżaków, którzy niejednokrotnie zamierzali zniszczyć autonomię biskupstwa warmińskiego utworzonego w 1243 r. Warownia liczy ponad 160 m długości i do 20 m szerokości. Najstarszą budowlą wzgórza jest katedra Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i św. Andrzeja. Reprezentuje ona formę halową z trzema nawami i wydłużonym prebiterium.
Miała wtedy charakter obronny,czym świadczą m.in. wieżyczki w narożach. Zachodnią fasadę zdobi szczyt otoczony arkadową galerią oraz portal z ok. 1380 r., z figurami walczących lwów i bazyliszków. Prowadzi on do kruch-ty, której sklepienne żebra ozdobione zostały aniołami trzymającymi w rękach instrumenty muzyczne, księgi lub kandelabry. W kruchcie znajduje się imponujący portal wykonany z kamienia sprowadzonego prawdopodobnie z Gotlandii, wykonany po 1388 r., pokryty rzędami figur m.in. świętych, aniołów i fantastycznych zwierząt. Wnętrze świątyni nakryte jest sklepieniami gwiaździstymi o różnej liczbie ramion. Na skutek obrabowania kościoła przez Szwedów w 1626 r. zachowało się niewiele elementów wystroju gotyckiego. Należą do nich m.in. krucyfiks z początku XVI w. nad tęczą, detale ołtarza głównego - poliptyk z 1504 r. z posągiem Matki Bożej z Dzieciątkiem w szafie środkowej oraz malowanymi scenami Męki Pańskiejpłaskorzeźbami ze scenami maryjnymi na skrzydłach. Wybitnym dziełem jest koliste epitafium kanonika Bartłomieja Boreschowa wykonane po 1426 r. (obecnie znajduje się w Olsztynie). Pozostałe wyposażenie jest barokowe, np. ołtarz główny wykonany z czarnego marmuru w I. 1747-1752, projektowany przez Franciszka Placi-diego, obrazy przedstawiające Wniebowzięcie Matki Bożej i Męczeństwo św. Andrzeja z 1752 r., malowane przez Stefana Torelliego w Dreźnie oraz zespół szesnastu ołtarzy bocznych z
I. 1630-1650 wykonanych z marmuru i drewna. Mają one bardzo bogatą dekorację rzeźbiarską w formie całopo-staciowych przedstawień, lub głów świętych (np. ołtarz św. Bartłomieja) oraz zawierają obrazy z XVII i XVIII w. Wśród wyposażenia zwracają też uwagę pokryte dekoracją malarską organy wykonane w I. 1683-1686 w Gdańsku oraz intarsjowane i inkrustowane cyną stalle z I. 1734-1738. Niezwykłym zespołem zabytkowym jest zbiór ok. 100 kamiennych płyt nagrobnych wmurowanych w posadzkę lub ściany kościoła. Głównie poświęcone są one kanonikom i biskupom zmarłym w w. XIV—XVIII. W zespole tym znajduje się epitafium Mikołaja Kopernika z 1735 r. z malowanym portretem astronoma. Z dwóch kaplic bocznych najpiękniejsza znajduje się przy nawie południowej i została ufundowana przez biskupa Krzysztofa Szembeka w I. 1732-1735. Jest to budowla wewnątrz kolista z czterema wnękami arkadowymi. Prowadzi do niej malowany iluzjonistycz-nie portal z późnobarokową kratą z 1732 r. Wnętrze także pokrywa malarstwo iluzjonistyczne wykonane po 1735 r., m.in. na kopule, gdzie znajduje się scena: Adoracja Trójcy Świętej, a na ścianach personifikacje cnót.
Obwarowania wzgórza powstawały w dwóch etapach: od poł. XIV do pocz. XV w. część wsch., i od końca XIV do poł. XV w. część zach. Układ przestrzenny całego zespołu dostosowany został do topografii wzgórza i ma formę nieregularnego pięcioboku, obwiedzionego ceglanymi murami z siedmioma basztami. Od strony południowej znajduje się wysoka brama główna z początku XV w., opatrzona dwoma półcylin-drycznymi basztami; archeolodzy odkryli znajdujące się przed bramą fundamenty barbakanu z 1537 r. Do najciekawszych urządzeń obronnych należy ośmioboczna basteja w narożniku po-łudniowo-zachodnim sprzed 1448 r., potem nadbudowana krenelażem, a w I. 1683-1689 barokową dzwonnicą. Z kolei w narożniku północno-zachodnim wznosi się czworoboczna wieża z ok. 1400 t, nadbudowana w końcu XV w., która od 1504 r. stanowiła własność Mikołaja Kopernika. Kapitularz stoi w północno-wschodnim narożniku dziedzińca. Jego pierwotne, gotyckie partie pochodzą z poł. XIV w. i wskazują, że była to wieża obronna nadbudowana ok. 1480 r. i przebudowana w 1727 r. Także z wieży obronnej powstał w naroż niku południowo-wschodnim pałac biskupów warmińskich; działo się to przed 1526 r. Budynek ma plan wydłużonego prostokąta i trzy kondygnacje. Odsłonięto w nim ceglaną ścianę z detalami architektonicznymi z początku XVI w., natomiast w piwnicach znaleziono piece do centralnego ogrzewania, datowane na XV--XVI w., kiedy znajdował się w tym miejscu dom dziekana kapituły warmińskiej. Obecnie w budynku mieści się Muzeum Mikołaja Kopernika. Już poza obwodem warownym zachowało się pięć budynków kurii kano-nickich z XVII i XVIII w., z których trzy adaptowane są na schronisko PTTK. Są to parterowe budowle barokowe i kla-sycystyczne, zaś kuria św. Michała Archanioła ma barokowe kominki i piece oraz malowane ok. 1713 r. drewniane stropy.
Frombork kojarzony jest przede wszystkim z osobą naszego astronoma Mikołaja Kopernika, który mieszkał tu w 1.1512-1516, a następnie od 1522 r. Tu także zmarł w 1543 r. i tu powstało jego najwybitniejsze dzieło O obrotach sfer niebieskich... (biblioteka muzealna dysponuje egzemplarzem drugiego wydania z 1566 r.).
“ Serwis poświęcony zabytkom, turystyce i agroturstyce. Znajdziesz tutaj wiele ciekawostek oraz dowiesz się o interesujących miejscach. Serwis dopiero się rozwija, więc opisy niektórych miejsc mogą być niekompletne lub może ich jeszcze nie być. Staramy się aby codziennie, jakiś obiekt został dodany.
Zapraszamy do czytania”