Najpiękniejsze cuda świata
Świątynia Minakszi- Indie
Świątynia Minakszi, inaczej rybie oczko, należy do najbardziej okazałych świątyń w Indiach. Dlaczego rybie oczko? Podobno księżniczka Minakszi miała oczy na kształt oczu ryby. Znajduje się w Maduraju, w południowo- indyjskim stanie Tamilnad. Zachwyca rzeźbami i bogatą historią. Jest miejscem pielgrzymek. Przyciąga pielgrzymów w dzień i w nocy. W świątyni znajduje się mnóstwo rzeźbionych kolumn, korytarzy i sal. Podobno, każdy filar w świątyni jest inny, a obejrzenie tysięcy płaskorzeźb, które się tak znajduję zajęłoby wiele miesięcy. Dziewięć gopur, czyli ogromnych bram pokrytych rzeźbami sięga aż 60 m. Cztery z nich okalają całą świątynie, natomiast reszta, która wyznacza wcześniejsze granice budynku, znajduje się w środku. Świątynia ta została założona podobno w XII wieku. Ta sala to obecnie muzeum. Przed nią gromadzą się handlarze ze swoimi kramikami. Sprzedają wszystko, począwszy od przypraw, skończywszy na wizerunkach boga Siwy. W tej cudownej budowli można zobaczyć naprawdę mnóstwo pielgrzymek, procesji czy obrzędów, które odbywają się przy muzyce. Znajduje się tam tzw. Zbiornik Złotej Lilii. Dostarcza on wody do rytualnego obmywania się nią. Zbiornik ten pokryty jest malowidłami. Co ciekawe nie przedstawiają one kobiet, bogów czy bogiń a 64 cuda, które bóg Siwa dokonał w Maduraju. Cała budowla może sprawiać przytłaczające wrażenie. Świątynia zbudowana jest według zasad indyjskich. Oś całego budynku biegnie ze wschodu na zachód. Ciekawostką jest to, że świątynie zaprojektowano tak, aby można było dokonać obrzędów zwanych 'pudża'. Na czym ten obrzęd polega? Polega na obchodzeniu bóstwa dookoła, zgodnie ze wskazówkami zegara. Trzeba też odbyć 'darsjanę', czyli w skupieniu wpatrywać się w bóstwo. Ciekawym faktem jest to, że co rok, w styczniu lub lutym obchodzi się uroczyście święto Teppam. To święto przyciąga mnóstwo ludzi. Na czym polega? Ze świątyni wynosi się wizerunki Minakszi i Sundareśwary i umieszcza się je na tratwach. Płyną one potem po wodach zbiornika Mariammam. Po co? Na wyspie, po środku jeziora znajduje się świątynia. W bardzo uroczyste dni, wizerunki bogów wozi się na złotych wozach wokół świątyni. Ciekawostką jest to, że jeśli wejdziemy na jedną z wysokich, południowych gopur, możemy zobaczyć roztaczający się w dole cudowny widok kolorowej świątyni. Jaka jest historia tej pięknej świątyni? Minakszi, księżniczka indyjska urodziła się z trzema piersiami. Prosiła ona o radę wielu mędrców. Stwierdzili oni, że pierś sama zniknie, gdy księżniczka poślubi mężczyznę, który będzie jej pisany. I tak też się stało, Minakszi spotkała boga Siwę. Historia ta wyjaśnia powstanie świątyń, w których znajdują się budowle, Minakszi i Sundareśwary, który po ślubie przyjął właśnie tak dziwnie brzmiące imię. Maduraj ma kilka innych świątyń. Ciekawym przykładem jest świątynia wykuta niczym olbrzymia rzeźba w skale. W jej pobliżu znajduje się również pałac jej twórcy. Odbywają się tam koncerty i pokazy tańca. Miasto ma także swoje muzeum gdzie wystawiane są wyroby rzemieślnicze.
ZABYTKI W POLSCE
Kościół pocysterski Najświętszej Marii Panny
Pocysterski zespół klasztorny w Lądzie zaliczany jest do najpiękniejszych tego rodzaju zespołów architektonicznych w Polsce. Od ok. VII w. był tu ośrodek grodowy (plemienny, a następnie państwowy), a od końca XII do 1 poł. XIX w. siedziba klasztoru cystersów. Zakonnicy zostali osadzeni w Lądzie w 1145 r. przez księcia Mieszka III Starego. Przybyli z pobliskiego Łekna. Pierwszy kościół powstać musiał na •przeł. XII i XIII w. W 1255 r. w kościele klasztornym sakrę biskupią otrzymał biskup poznański Boguchwał. W 1278 r. w tutejszym klasztorze doszło do ugody pomiędzy księciem sieradzkim Leszkiem a księciem kujawskim Ziemowitem.
Wnętrze obecnego kościoła zachwyca monumentalnością, bogactwem wyposażenia i dekoracji. Barokową świątynię wznoszono w dwóch fazach w I. 1651-1735 z wykorzystaniem starszych murów. Józef Szymon Bellot-ti i Jerzy Catenatti wybudowali tran-sept oraz prezbiterium ujęte w 2 wieże. Wnętrze ozdobiono sztukateriami. Budowę kontynuował od 1728 r. osiadły w Polsce Włoch Pompeo Ferrari. Zamiast tradycyjnej nawy zaprojekto-
wał imponujące wnętrze świątyni na planie owalnym zwieńczone wielką wysmukłą kopułą. Jej wnętrze ozdobił freskami Georg Wilhelm Neunhertz ze Śląska. Rozbudowa klasztoru i kościoła została ukończona w 1743 r., kiedy to miała miejsce ponowna konsekracja nowo powstałego obiektu. W 1819 r. opactwo uległo kasacie. Świątynią i klasztorem opiekowali się przez krótki czas kapucyni, a następnie salezjanie, którzy pieczołowicie odrestaurowali kościół i pozostałe gmachy klasztorne.
Z czasów średniowiecza zachowało się niewielkie oratorium św. Jakuba, którego ściany pokrywa cenna polichromia, gdzie obok przypowieści
Pannach Mądrych i Głupich umieszczono najstarszy polski herbarz szlachecki.
Obecny kościół klasztorny to obiekt złożony. Wschodnia, starsza część (z XVII w.) z głębokim prezbiterium
transeptem ma plan krzyża. Na skrzyżowaniu znajduje się płaska kopuła. Od wschodu do boków prezbiterium przylegają dwie wysokie wieże, zwieńczone ażurowymi hełmami. Jednolita nawa dobudowana przez Pompeo Fer-rariego zwieńczona jest ośmiookienną, cylindryczną kopułą z latarnią. W prezbiterium sklepienia kolebkowe z lunetami pokryte są bogatą dekoracją stiukową - akanty, kartusze, wieńce kwiatowe, wieńce z liści, owoce, muszle itp. Na środkowych polach znajdują się namalowane sceny: Zmartwychwstanie i Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny, w czterech lunetach przedstawiono sceny Męki Pańskiej. W południowym ramieniu transeptu przedstawiono sceny z życia św. Bernarda z Clairvaux. W ramieniu północnym widnieje scena: Przypowieść o Pannach Mądrych i Głupich oraz towarzyszące jej sceny śmierci dobrej (mnicha) i złej (profana). Malowidła te wykonał cysters F.L. Raedtke. W kopule prezbiterium przedstawiono Obcowanie Świętych. Apoteozę Kościoła, polichromię w wielkiej kopule, wykonał Georg Wilhelm Neunhertz z Wrocławia. Rozpoznać tam można postacie świętych: Hieronima, Grzegorza Wielkiego, Bonawentury, Bernarda, Tomasza, Augustyna i Ambrożego.
We wnętrzu zwracają uwagę ołtarze. Dwukondygnacyjny drewniany ołtarz główny powstał przed rokiem 1745. W górnej jego części znajduje się XIX-wieczny obraz Trójcy Świętej,
ozdobiony figurami św. Wojciecha, Stanisława, Jana Chrzciciela, Bernarda i Mikołaja. Za nim znajduje się starszy ołtarz, namalowany na ścianie. Po obu stronach prezbiterium stoją bogato rzeźbione stalle z malowidłami świętych, zwieńczone kartuszami herbowymi. Bogato rzeźbione i polichromowane barokowe stalle z drewna dębowego, ozdobione lipowymi rzeźbami, wykonane zostały (ok. 1680 r.) przez zakonnika cysterskiego brata Bartłomieja Adriana. Nad stallami znajdują się obrazy wykonane przez Adama Swa-cha: Wizja św. Bernarda, Męczeństwo cystersów irlandzkich, Chór zakonny w opactwie w Heisterbach oraz Modlitwa wieczorna mnichów. W północnym ramieniu transeptu umieszczono drewniany ołtarz św. Urszuli, powstały ok. 1700 r. Relikwie św. Urszuli i 11 tys. dziewic zostały sprowadzone do Lądu ok. 1263 r. z Kolonii. Na lewo od ołtarza jest nagrobek itoniego Łukomskiego - jednego z najwybitniejszych opatów lądzkich z ok. 1760 r.. Przy ścianie wschodniej ijduje się ołtarz Matki Boskiej Czechowskiej. W południowym ramie-u transeptu umieszczono ołtarz iwiętego Krzyża, którego autorstwo przypisywane jest Pompeo Ferrariemu. Ołtarz na wschodniej ścianie poświęcony jest św. Franciszkowi z Asyżu. Ambona z postaciami Ewangelistów
W centralnej części kościoła znajdują się dwa ołtarze architektoniczne z poł. XVIII w., wykonane prawdopodobnie wg proj. Pompeo Ferrariego. Jeden jest obecnie poświęcony św. Bernardowi, a drugi św. Janowi Bosko - założycielowi Salezjanów. Przy wschodnich filarach nawy stoją niewielkie bliźniacze ołtarze poświęcone św. Barbarze i św. Antoniemu (pierwotnie św. Józefowi). Obok we wnękach umieszczono dwa konfesjonały z figurami wielkich pokutników - proroka Dawida (z harfą) i króla Bolesława Śmiałego.
Zabudowania klasztorne przylegające do kościoła od południa mają kształt trapezu. Pośrodku znajduje się wirydarz z przylegającymi krużgankami. W ich najstarszej, wschodniej części zachowały się sklepienia krzyżowo-że-browe z rzeźbionymi wspornikami i zwornikami. Krużganki otwierają się do wirydarza zamkniętymi półkoliście oknami. W mury krużganków zostały wbudowane różne płyty nagrobne i tablice pamiątkowe. W trakcie renowacji
pod dotychczasową malaturą odkryto fragmenty starej polichromii. Na ścianach krużganków wiszą obrazy autorstwa Adama Swacha, przedstawiające sceny z życia cystersów, śmierć św. Bernarda i historię klasztoru. Z krużganka wschodniego prowadzi wejście do oratorium i kapitularza. Oratorium, dawna kaplica św. Jakuba Apostoła jest jednym z najcenniejszych zabytków tego typu na ziemiach polskich. Powstała w I. ok. 1352-1372. Przykryta sklepieniem krzyżowym, jest bogato zdobiona polichromią poświęconą pamięci fundatorów oraz dobrodziejów klasztoru, których symbolizują umieszczone wokół całej kaplicy tarcze herbowe. Freski na sklepieniu przedstawiają Sąd Ostateczny.
Kapitularz pochodzi z 2 poł. XIV w. Nakryty jest sklepieniem gwiaździstym, wspartym na jednej kolumnie środkowej. Na ścianach zawieszone są alegoryczne obrazy z XVIII w. Pod ścianami stoją ławy z wizerunkami 41 świętych oraz stiukowy ołtarz. Na pierwszym piętrze pd. skrzydła klasztoru znajduje się sala opacka z malowidłami Adama Swacha. Na suficie artysta przedstawił: Alegorię siedmiu grzechów głównych i Pochód wiernych za Chrystusem. Znajduje się tam również autoportret malarza (w lewym dolnym rogu plafonu). Dookoła sali biegnie fryz z portretami Mieszka III Starego i 39 opatów klasztoru lądzkie-go. Freski te zostały namalowane w 1722 r.
“ Serwis poświęcony zabytkom, turystyce i agroturstyce. Znajdziesz tutaj wiele ciekawostek oraz dowiesz się o interesujących miejscach. Serwis dopiero się rozwija, więc opisy niektórych miejsc mogą być niekompletne lub może ich jeszcze nie być. Staramy się aby codziennie, jakiś obiekt został dodany.
Zapraszamy do czytania”