Najpiękniejsze cuda świata
Tikal- Gwatemala
Tikal leży na półwyspie Jukatan w regionie odkrytym przez Hiszpana i stopniowo podbijanym przez Hiszpanie przez kolejne 30 lat. Majowie, przodkowie obecnie żyjących indiańskich plemion Majów, stworzyli cywilizację, która obejmowała olbrzymie tereny górskie i nizinne Ameryki Środkowej. Co ciekawe, ich życiem kierowali władcy- kapłani. Ich życie było zdominowane przez religie. Ciekawostką może być kalendarz majów, zwany Długim Wyliczeniem. Składa się on z cykli po 52 lata. Próbowano połączyć ten kalendarz z systemem europejskim, jednak próby te się nie powiodły. Tikal, położone w północnej nizinnej części terytorium majów było największym ośrodkiem tej cywilizacji. Jak wyglądało? W samym centrum Tikal znajdował się olbrzymi plac otoczony od wschodu i zachodu piramidami świątyń. Wiele rzecz wskazuje na to, że twierdza ta była użytkowana stale aż przez jedenaście stuleci. Prawdopodobnie 16 świątyń, które znajdują się w tym miejscu, stoi na ruinach niezliczonych wcześniejszych budowli, w tym paru grobowców. Centralny plac, na którym odbywały się różne ceremonie zajmował dużą część, a budynki były połączone ścieżkami biegnącymi po wałach ziemnych z innymi placami i gmachami. Co jeszcze się tam znajdowało? Tzw. Pałace tzn. jednokondygnacyjne kompleksy sal, otynkowane i ozdobione jak prawie wszystkie budynki Majów. Co ciekawe, budowle religijne były wysoko zbudowane. Po co? Taki sposób budowli nie tylko wywoływał atmosferę grozy ale też pozwalał obserwowanie uroczystości dużej liczbie osób. Nawet skromne domostwa, które znajdowały się daleko od centrum, wznoszono na glinianym podwyższeniu. Jak można się domyślać, służyło to przede wszystkim, jako zabezpieczenie w porze deszczowej. Sceny z życia Majów i sceny z uroczystość religijnych możemy oglądać na kamiennych i drewnianych rzeźbach. Drewniane, wykorzystywano do dekoracji belek w niektórych pałacach oraz do zdobienia drzwi świątyń stojących na piramidach. Co znajduje się w Tikal? Znajduje się tak 6 piramid schodkowych, których Stopinie prowadzą do komór na szczycie, zakończonych efektownymi „grzebieniami dachu”. Najwyższa piramida, która zwana jest piramidą Czwartą, ma 70m wysokości. Do czego służyły piramidy, czym były? Były grobowcami bogatych ludzi. Grzebano ich tam razem z drogocennymi przedmiotami oraz żywnością, która miała im być potrzeba w podróży na tamten świat. Czym jest tak naprawdę Tikal? Cóż, nie pasuje do niego określenie „miasto”. Był to raczej ważny ośrodek, gdzie odbywały się uroczystości religijne. W związku z tym, że życie mieszkańców było zdominowane przez ceremoniał religijny, większość ludzi chciała mieszkać w pobliżu. Majowie poświęcali mnóstwo czasu na budowę świątyń i grobowców. Stworzył wiele pięknych, budzących grozę budowli. Tym samym oddali cześć swoim bogom, dostojnikom, zmarłym. Tikal, to miejsce, które ma dziwną atmosferę. Jest owiane tajemnicą. Ma w sobie czar, jakiś urok. Niektórzy mogą tego nie zauważyć, pomyśleć, co pięknego może być w ogromnych, kamiennych piramidach. Jednak to wszystko ma swój przedziwny urok.
ZABYTKI W POLSCE
Pałacyk, Muzeum Romantyzmu
Położona na wschód od Ciechanowa Opinogóra od wieków stanowiła własność książęcą. Tu w 1406 r. polującego w okolicznych lasach księcia mazowieckiego Janusza I Starego napadli i porwali Krzyżacy. Pół wieku później w Opinogórze zmarł książę Bolesław IV. Istniejący tu dwór książęcy zniszczony został podczas wojen szwedzkich. Od końca XVII w. starostwo opinogór-skie było w rękach Krasińskich. W 1811 r. dobra opinogórskie podarowane zostały przez Napoleona I Wincentemu Krasińskiemu, późniejszemu generałowi, dowódcy pułku szwoleżerów gwardii. Od 1844 r. była tu siedziba ordynacji Krasińskich. W Opinogórze spędził lata młodzieńcze syn generała, poeta Zygmunt Krasiński. Miejscowe realia znaleźć można w niektórych jego utworach (m.in. w Nie-bo-skiej komedii). W prezencie ślubnym otrzymał od ojca neogotycki zameczek ze strzelistą ostrołukową wieżą. Rezydencja Krasińskich składa się obecnie ze wspomnianego zameczku, oficyny, dworku podcieniowego oraz parku krajobrazowego. Otoczony parkiem zameczek położony jest na wzniesieniu. Zbudowany został w stylu gotyku romantycznego ok. 1828 r. wg proj. Henryka Marconiego. Podarowany został przez Wincentego Krasińskiego synowi Zygmuntowi i jego żonie Elizie z Branickich z okazji ich ślubu w 1843 r. Przebudowany oraz gruntownie odnowiony w 1884 r. wg proj. Jana Hussa. Zameczek był niszczony podczas obu wojen światowych. Odrestaurowany został w I. 1958-1960, od 1961 r. mieści się tu Muzeum Romantyzmu. Zameczek zbudowano z cegły na planie prostokąta zbliżonego do kwadratu, jest otynkowany, zwrócony frontem ku południowi. Jednopiętrowy, podpiwniczony, ze strzelistą, ostrołukową, czterokondygnacjową wieżą na planie ośmioboku, stojącą po lewej stronie wejścia. Wewnątrz dwa ciągi pomieszczeń u układzie amfiladowym. Portyk w fasadzie południowej od strony tarasu ograniczonego ceglanym mu-j rem z blankowaniem. Z portyku wchodzi się do kwadratowego westybulu
ośmiopolowym, krzyżowo-żebrowym sklepieniu z palmetową rozetą oraz fryzem z ostrołukowych arkadek; z lewej ostrotukowe przejście do drugiego westybulu ze wspornikami sklepieniamotywach liści i owoców winorośli. Za westybulami po trzy sale w ciągu przykryte są sklepieniami kolebkowymi z ostrotukowymi lunetami, lub sklepieniem parasolowym. Kondygnacje wieży rozdzielone są gzymsami wspartymi na ostrołukowych arkadkach. Na każdej kondygnacji na przemian ostrotukowe okna i blendy z żeliwnymi ażurowymi balustradami osłaniającymi balkoniki. Okna i blendy trzeciej i czwartej kondygnacji ujęte są w profilowane obramienia z kwiatonami. Ponad oknami najwyższej kondygnacji naprzemian rozety i płyciny z herbami. Szczyt wieży zwieńczony jest pinaklami połączonymi żeliwną balustradą oraz iglicą z chorągiewką w formie skrzydeł z sylwetkami kruków. Portyk z dwudzielnym, ostrołukowym wejściem zwieńczony schodkowym szczytem i ozdobiony herbami „Trąby" (Radziwiłłów)Wincentego Krasińskiego.
Zbiory muzealne związane są z okresem romantyzmu i rodziną Krasińskich. Wśród mebli są dwie biblioteczki empirowe z początku XIX w. i pianino wiedeńskie, tak zwana żyrafa. Na ścianach wiszą m.in.: portret Zygmunta Krasińskiego namalowany na blasze przez Januarego Suchodolskiego oraz portret Elizy z Branickich Krasińskiej pędzla K. Brzostowskiego. Pośród rzeźb jest gtowa gen. Wincentego Krasińskiego wykonana w białym marmurze oraz figura cesarza Napoleona z pałacu w Krasnem. Ponadto namalowane na jedwabiu drzewo genealogiczne
Krasińskich z 1 poł. XVIII stulecia, świeczniki i zegary, w tym marmurowy wykonany wg proj. słynnego rzeźbiarza włoskiego, Antoniego Canovy, porcelanowy komplet kopenhaski oraz kolekcje fajek, guzików i wizytówek. Pałac otacza rozległy park krajobrazowy ukształtowany w stylu angielskim, wg proj. Waleriana Kronenberga, mocno zdewastowany podczas obu wojen światowych. Park przecina schodząca ku trzem stawom dolina. Niedaleko zamku staw, drzewostan przeważnie liściasty. Na pobliskiej polanie imponujący okaz modrzewia oraz kamienny stół z okrągłym blatem. Przyzachodniej elewacji pałacu fontanna z 1845 r. wyłożona płytami z piaskowca. Neogotycki pomnik z piaskowca upamiętnia śmierć księcia mazowieckiego Bolesława IV w 1454 r. w Opinogórze. Jest tu także brązowy pomnik siedzącego w fotelu Zygmunta Krasińskiego. Opinogóra była siedzibą ordynacji do której należały cenne zbiory sztuki i biblioteka w Warszawie. Ostatniego ordynata Edwarda zamordowali Niemcy w obozie w Dachau. W sąsiadującym z parkiem pałacowym kościele spoczywają m.in. rodzice Zygmunta - Maria z Radziwiłłów (upamiętnia ją renesansowy nagrobek dłuta Luigiego Pampaloniego) i generał Wincenty Krasiński, a także sam wieszcz.
“ Serwis poświęcony zabytkom, turystyce i agroturstyce. Znajdziesz tutaj wiele ciekawostek oraz dowiesz się o interesujących miejscach. Serwis dopiero się rozwija, więc opisy niektórych miejsc mogą być niekompletne lub może ich jeszcze nie być. Staramy się aby codziennie, jakiś obiekt został dodany.
Zapraszamy do czytania”