Najpiękniejsze cuda świata
Tula- Meksyk
Tula jest oddalona o 80km od miasta Mexico. Czym jest to miejsce? Jest to miejsce tajemni ocznego, wojowniczego ludu Tolteków i ich boga, zwanego Upierzonym Wężem. Swoją stolicę założyli w Tuli. Została ona zniszczona przez wrogów Tolteków. Toltekowie panowali nad Meksykiem tylko 200 lat. Ciężko jest oddzielić fakty od mitów. Krąży wiele legend na temat ich umiejętności i osiągnięć. Upierzony Wąż miał największe znaczenie w Tuli. Jego wizerunek można spotkać w sztuce i architekturze stolicy Tolteków. Wódz zdobi kolumny, ściany piramid. Ciekawym obiektem w Tuli, jest ściana Wężów, która ma 40m długości. Co się na niej znajduje? Na ścianie tej można oglądać węże połykające szkielety. W samym centrum miasta stoi piramida. Tam podobno czczono boga gwiazdy polarnej. Co ciekawe, wiele obiektów zostało odrestaurowanych, choć wciąż trwają tam prace wykopaliskowe. Na szczycie piramidy, przy wejściu znajdują się dwie kolumny. Kolumny te nazywane są atlasami. Skąd ta nazwa? Pochodzi ona od sztuki klasycznej. Jest stosowana ogólnie do postaci ludzkiej, która podpiera część budynku. Pierwotnie atlasy podpierały dach świątyni, niestety nie zachował się on do dzisiejszych czasów. Zniknęło także sporo świątynnych rzeźb. Naprzeciw świątyni znajdowało się miejsce zgromadzeń. Niektóre z kolumn nadal stoją na miejscu. Znajdują się tam także boiska do gry w piłkę. Toltecy uprawiali grę w gumową piłkę na prostokątnym, otoczonym ścianami boisku. Prawdopodobnie miało to jakieś znaczenie religijne. W Tuli można zobaczyć takie ruiny dwóch boisk. Pozostałości po tym dziwnym narodzie, pozwalają sądzić, iż był to bardzo wojowniczy lud. Wierzyli oni w moc ofiar z ludzi składanych bogom w celu zjednania ich przychylności. Władca podobno próbował nawrócić Tolteków z tej drogi. Chciał położyć kres składania ludzi w ofierze. Ciekawostką jest, że podobno władca wprowadził do miasta jeszcze jedno plemię, zwane Nonoalca. Co właściwie stało się z tym miastem? Do końca nie wiadomo. Może zostało zniszczone w wyniku wojny domowej między konkurującymi ze sobą stronami a może zaatakowało je jakieś plemię z zewnątrz. Wiadomo jednak, że Tula została zniszczona nagle. Zniszczono wtedy ścianę wężów i spalono duże budowle w centrum miasta. Wiele budowli nadal spoczywa w ziemi. Archeolodzy chcą zbadać pozostałości. Może uda im się odkryć tajemnice, którą zawiera w sobie miasto. Może dowiemy się dzięki tym badaniom więcej o losach i życiu mieszkańców. Co ciekawe, sztuka Tolteków uważana jest przez niektórych za niedojrzałą. Sięga ona jednak aż 20 miast. Twierdzi się, że Toltecy przedstawiali głównie wojowników jednak często można zobaczyć w ich budowlach orła szarpiącego coś, co wielu ludziom przypomina ludzkie serce. Można też zobaczyć wielkie koty z dzwonkami przy obroży oraz wiele dziwnych zwierząt np. częściowo węże, częściowo ptaki, częściowo jaguary. Innymi charakterystycznymi dla budowli tego plemienia są dziwne, półleżące postaci z kamienia. Każda trzyma na brzuchu tacę, prawdopodobnie na dary.
ZABYTKI W POLSCE
Renesansowy ratusz
Z zachowanych w Polsce renesansowych ratuszy najpiękniejszy jest poznański m.in. dzięki rozbudowanej i bogato ozdobionej fasadzie. Ten okazały gmach powstał w epoce renesansu, ale poprzedzał go ratusz gotycki z przet. XIII i XIV w., wymieniony w dokumentach miejskich w 1310 r., do którego w XV w. dobudowano wieżę. Był to niewielki, jednopiętrowy budynek na planie kwadratu, wewnątrz podzielony na cztery izby, z gankiem od frontu. Z tej gotyckiej budowli pozostały piwnice nakryte żebrowanym sklepieniem ze zwornikami, na których znajdują się herbowe Iwy, zapewne królów czeskich - świadectwo krótkiego (1300-1305) panowania w Wielkopolsce Wacława II. Na początku XVI w. ratusz został powiększony, lecz w 1536 r. zniszczył go - tak jak całe miasto -wielki pożar. Z budowli pozostały tylko mury, ale natychmiast przystąpiono do odbudowy. Poznań znajdował się wówczas w okresie pomyślnego rozwoju gospodarczego, toteż mieszkańcom nie wystarczał dotychczasowy budynek i rada miejska postanowiła wznieść siedzibę znacznie okazalszą. W tym czasie mieszkał w Poznaniu włoski murator Jan Battista Quadro (zm. 1591) pochodzący z Lugano i jemu właśnie powierzono odbudowę. W1.1550-1560 powstała ta najbardziej reprezentacyjna budowla miejska. Przede wszystkim gmach został znacznie poszerzony i podwyższony o jedno piętro. Wieża, która niegdyś wyznaczała
narożnik północno-zachodni, znalazła się w środku budowli, a głównym akcentem stała się fasada o trzech kondygnacjach arkadowych krużganków. Tego rodzaju krużganki były dotychczas nieodzownym elementem renesansowych dziedzińców zamkowych, tutaj znalazły się w fasadzie. Dla zróżnicowania proporcji architekt podwoił liczbę arkad najwyższego piętra do dziesięciu, a między drugą i trzecią kondygnacją wprowadził fryz. Wszystkie ściany ratusza ożywione imitacją boniowania, zwieńczone zostały attykami - jednymi z pierwszych zwanych polskimi. W fasadzie składa się ona z wysokiej ściany przeznaczonej na malowidła przedstawiające królów polskich oraz z grzebienia zbudowanego z palmet. Dla podkreślenia „miejskości" budynku ponad ścianą z attyką Quadro wzniósł trzy smukłe wieżyczki; rysunek ścian i wież występuje w herbach wielu miast, w tym także Poznania. Zewnętrzny podział fasady ma swoje odbicie w rozwiązaniu wnętrza. Na piętro wiodą symetrycznie rozmieszczone schody, a bezpośrednio do krużganków przylega tzw. górna sień, zajmując całą szerokość wschodniej fasady budynku. Jest to najbardziej reprezentacyjna sala ratusza i należy do najpiękniejszych renesansowych wnętrz w Polsce. Pokryta została sklepieniem kolebkowym z lunetami, wspartym na dwóch filarach. Na sklepieniu znajduje się gęsta dekoracja sztukatorska połączona z polichromią i sgraffi-tem, co przypomina rozwieszony kobierzec. Widoczna jest symbolika nawiązująca do heraldyki, mitologii, chrześcijaństwa i kosmosu. W sześcio- i ośmiobocznych oraz krzy-1 żowych kasetonach umieszczone są herby Polski, Litwy, Sforzów i Habsburgów (matki i żony Zygmunta Augu- ] sta), inicjały króla i herb Poznania. Obok pojawiają się pola przedstawiające: Herkulesa dźwigającego słupy,
Samsona walczącego z lwem, bohatera starożytności Marka Kurcjusza na koniu oraz walkę Dawida z Goliatem. Te wizerunki znajdują się nad północną częścią sali oddzieloną od południowej parą filarów. Sklepienie południowe pokrywają wyobrażenia astronomiczne: Słońce, Księżyc, planety (Jowisz, Saturn, Mars, Wenus, Merkury), a także egzotyczne i fantastyczne postacie zwierząt. W jednym z krzyżowych kasetonów przedstawiona została postać Chrystusa z monogramem i datą 1555 odnoszącą się do roku zakończenia prac w tej sali. Między głęboko wykrojonymi kasetonami na sklepieniu i górnych częściach filarów przewija się ornamentacja roślinna, wśród której widoczne są ludzkie i zwierzęce głowy. Całą dekorację interpretuje się jako chęć ukazania ścisłego związku między sitami kosmicznymi a miastem, państwem i dynastią królewską. W zachodniej ścianie sali umieszczone są późnogotyckie odrzwia pochodzące z okresu przebudowy ratusza w XVI w.
Obok tej sali znajduje się izba zwana Królewską z kominkiem z pot. XVI w. oraz sala sądowa z pomnikiem Stanisława Augusta, ściennymi wizerunkami książąt Przemyśla i Bolesława Pobożnego (z 1783 r.) oraz napisami zawierającymi przestrogi dla sędziów. Na piętrze mieści się sala zwana Złotą z figurami apostołów i pomieszczenia dawnej biblioteki miejskiej. Jan Battista Ouadro nie przebudował wieży ratusza, jedynie na czworobocznej podstawie gotyckiej umieścił renesansowy hełm. Wieża była wielokrotnie niszczona w czasie wojen i huraganów. Gruntowną renowację przeprowadzono w I. 1782-1784, kiedy zwieńczono ją hełmem klasycystycz-nym. Wtedy też zawisł na wieży orzeł wykonany z miedzi, malowany na biało i zdobiony herbami Rzeczypospolitej oraz Stanisława Augusta Poniatowskiego. Stąd od 1749 r., kiedy zatrudniono pierwszego trębacza, rozlega się poznański hejnał. Natomiast znacznie wcześniej, bo od 1551 r. ze środkowej wieżyczki fasady głównej, na platformie ponad zegarem, w każde południe wychodzą dwa blaszane koziołki. Są one jednym z symboli miasta i najpopularniejszym elementem ratusza.
“ Serwis poświęcony zabytkom, turystyce i agroturstyce. Znajdziesz tutaj wiele ciekawostek oraz dowiesz się o interesujących miejscach. Serwis dopiero się rozwija, więc opisy niektórych miejsc mogą być niekompletne lub może ich jeszcze nie być. Staramy się aby codziennie, jakiś obiekt został dodany.
Zapraszamy do czytania”