Turystyka LGBT

Turystyka

Turystyka LGBT


Wspó³czesna turystyka posiada rozmaite oblicza – oferta w tym zakresie skierowana jest do rozmaitych grup spo³ecznych. Za bardzo dobry przyk³ad w tym miejscu pos³u¿yæ mo¿e turystyka LGBT okreœlana równie¿ mianem gejowskiej. Jest to jeden z rodzajów turystyki komercyjnej i odznacza siê on niszowym charakterem. Skierowana jest ona dla osób o homoseksualnej oraz biseksualnej orientacji seksualnej. Przybiera ona mniej oraz bardziej dyskretn¹ postaæ. Chocia¿ bowiem w dzisiejszych czasach wiele osób decyduje siê otwarcie przyznaæ do swojej orientacji odmiennej ani¿eli heteroseksualna, to jednak wci¹¿ nie jest to pozytywnie postrzegane przez spo³eczny pryzmat. Z tego te¿ wzglêdu spora grupa ludzi nie chce siê ujawniaæ – do nich tak¿e adresowane s¹ propozycje z zakresu turystyki LGBT. Jak siê okazuje, zapotrzebowanie na tego rodzaju us³ugi jest ca³kiem spore, dlatego te¿ na rynku powstaje coraz wiêcej firm zajmuj¹cych siê organizowaniem tego rodzaju wyjazdów. Jest to dla nich naprawdê dochodowy interes. Nie tylko jednak biura turystyczne zaczynaj¹ specjalizowaæ siê w takich wyjazdach. Poci¹ga to za sob¹ – i jest to w tym miejscu jak najbardziej uzasadnionym zjawiskiem – rozwój kurortów oraz oœrodków wypoczynkowych specjalizuj¹cych siê w tej w³aœnie turystyce. Do tego dorzuciæ trzeba jeszcze hotele, sauny, kluby i tym podobne. Nie mo¿na zatem powiedzieæ, ¿e szeroko pojmowana bran¿a turystyczna nie lubi homoseksualistów – wrêcz przeciwnie, lubi bardzo, poniewa¿ nieŸle na nich zarabia. Ponadto wœród osób korzystaj¹cych z tego rodzaju us³ug ciesz¹ siê one popularnoœci¹ z kilku powodów. Przede wszystkim w firmach oraz w miejscach zwi¹zanych z turystyk¹ gejowsk¹ zatrudniane s¹ takie osoby, które do homoseksualistów maj¹ pozytywne nastawienie, co jest nie bez znaczenia, je¿eli chodzi o jakoœæ oraz poziom obs³ugi. Ponadto – o czym mowa by³a ju¿ powy¿ej – infrastruktura zwi¹zana z turystyk¹ LGBT jest bardzo dobrze rozbudowana i stale siê rozwija, na dodatek bardzo dynamicznie. No i wreszcie trzecia podstawowa kwestia, a mianowicie taka, ¿e w takcie takich wyjazdów mo¿na poznaæ inne osoby o takiej samej orientacji seksualnej. W naszym kraju ten sektor turystyczny jest wci¹¿ rozwiniêty w bardzo s³abym stopniu. Dzia³a w Polsce zaledwie kilka tego rodzaju biur turystycznych. Poniek¹d taki stan rzeczy dziwiæ nie powinien, poniewa¿ w opinii zagranicznych goœci (ale zreszt¹ nie tylko) w naszym kraju homofonia jest wszechobecna. Co wiêcej, ludzie w wielu krajach s¹ przekonani, ¿e w Polsce za homoseksualn¹ orientacjê trafia siê za kratki. W skali miêdzynarodowej spoœród miejsc, gdzie homoseksualiœci wyje¿d¿aj¹ najchêtniej wymieni mo¿na miêdzy innymi wyspy Mykonos oraz Lesbos nale¿¹ce do Grecji, Karaiby czy Madryt. Turyœci nastawieni s¹ przede wszystkim na wypoczynek oraz na odwiedzanie zabytkowych, interesuj¹cych miejsc oraz obiektów. Wiêkszym powodzeniem wœród nich ciesz¹ siê oferty te bardziej luksusowe, co w praktyce oznacza, ¿e ludzie ci za wyjazd wola zap³aciæ wiêcej.
ZABYTKI W POLSCE
Kaplica œw. Gertrudy Przyci¹ga uwagê niezwyk³ym wygl¹­dem, który zawdziêcza przede wszyst­kim strzelistemu, ostros³upowemu da­chowi. Gotycka kaplica cmentarna œw. Gertrudy pochodzi z 1 po³. XV w. Przy­puszcza siê, ¿e wzniesiona zosta³a z ini­cjatywy króla Danii, Szwecji i Norwegii Eryka I, po jego powrocie z pielgrzymki do Ziemi Œwiêtej w 1424 r. - bo te¿ jej centralne za³o¿enie nawi¹zuje ideowo do rotundy Anastasis Grobu Œwiêtego w Jerozolimie. Kontakty duñskiego mo­narchy z Dar³owem by³y bardzo ¿ywe, a po detronizacji w 1449 r. mieszka³ on przez dziesiêæ lat w tutejszym zamku. Zbudowana kaplica z ceg³y ustawiona zosta³a na planie dwunastoboku o bo­kach nierównej d³ugoœci (na przemian d³u¿szych i krótszych), z dwuuskokowy-mi przyporami w naro¿ach. Wewn¹trz: szeœcioboczna czêœæ œrodkowa, nakryta sklepieniem gwiaŸdzistym, otwiera siê do ni¿szego od niej obejœcia ostro³uko-wymi arkadami o oœmiobocznych fila­rach. Pierwotnie obejœcie nakryte by³o osobnym dachem, co uwidocznia³o i wyodrêbnia³o czêœæ centraln¹. Wysoki dach, tak charakterystyczny dla zabyt­ku, po³o¿ono dopiero po po¿arze w 1624 r., przydaj¹c obiektowi malowniczoœci, ale te¿ zasadniczo zmieniaj¹c jego kszta³t. Skromne wyposa¿enie ka­plicy stanowi¹ empory z rzeŸbionymi i malowanymi parapetami, pochodz¹ce z 2 po³. XVII w. i z 1764 r. oraz ³awy z 1593 r. i z po³. XVII w. Na empo-rach widzimy wi­zerunki czterech Ewangelistów, a w miejscu, gdzie zasiada³ niegdyœ cz³onkowie cechu szewców freski przedstawiaj¹ce anio³y trzy­maj¹ce buty. Po wojnie kaplica pe³ni³a ró¿norodne funkcje niesakralne i dopie­ro w 1999 r. zosta³a przekazana parafii ewangelicko-augsburskiej. Koœció³ œw. Micha³a Archanio³a Jest to jeden z najstarszych koœcio³ów drewnianych, pochodz¹cy z 2 po³. XV w., a na pewno najlepiej zachowa­ny, ³¹cznie z detalami. Ta niewielka bu­dowla sk³ada siê z kwadratowej nawy, prostok¹tnego prezbiterium, otaczaj¹­cych je sobót (podcieni) i wie¿y (obe­cna pochodzi z XVII w.); dachy pokry­te s¹ gontem. Koœció³ œw. Micha³a Archanio³a wyró¿­nia siê artystycznym wykoñczepiem ciesielskim, a przede wszystkim zacho­wan¹ dekoracj¹ malarsk¹ wnêtrza. Pojawia siê ona na deskach stropo­wych, œcianach, na belce têczowej, ba­lustradzie chóru muzycznego i prze­chodzi na meble - ambonê oraz ³awy kolatorskie. Malowid³a te wykonano ok. 1500 r. w technice zwanej patrono-w¹, czyli za pomoc¹ nak³adanych na siebie szablonów, wycinanych przypu­szczalnie z pergaminu. Ustalono, ¿e ta unikatowa w skali œwiatowej dekora­cja prezentuje 77 motywów powtarza­j¹cych siê w uk³adach pasmowych. Wœród nich pojawiaj¹ siê skopiowane z tkanin ornamenty póŸnogotyckie i re­nesansowe. S¹ to: œw. Jerzy ze smo­kiem, sceny polowañ z myœliwymi i je­leniami, jeŸdŸcy, halabardnicy, go³êbie, gryfy, orze³ heraldyczny na tarczy her­bowej oraz liczne ornamenty roœlinne, geometryczne i architektoniczne. Skalê kolorystyczn¹ tworz¹ podstawowe barwy: biel, b³êkit, zieleñ, czerwieñ, ¿ó³æ i czerñ. Przez upodobnienie deko­racji do kobierca, wnêtrze œwi¹tyni przypomina wielki namiot, zszyty z wielu barwnych p³atów. Ta malarska dekoracja mia³a przez swoj¹ jednorod­noœæ zadanie skupiania uwagi wier­nych na zawartych w niej treœciach. Malarski charakter wystroju wzmac­niaj¹ wycinane koronkowo deski m.in. u stropu nawy, belki têczowej czy pa­rapetu chóru muzycznego. Niezwyk³e jest tak¿e wyposa¿enie, w którym uwagê zwraca tryptyk o³tarza g³ów­nego z pocz¹tku XVI w. Czêœæ œrodko­w¹ zajmuje malowana scena przedsta­wiaj¹ca Matkê Bosk¹ w otoczeniu Mi­cha³a Archanio³a i œw. Katarzyny. Postacie innych œwiêtych umieszczono w skrzyd³ach bocznych. Na belce tê­czowej ustawiono gotycki krucyfiks z ekspresyjn¹ figur¹ Chrystusa oraz to­warzysz¹ce mu postaci œw. Jana i Mat­ki Boskiej Bolesnej; figury zosta³y wy­ciête z desek i pomalowane. Gotyckie s¹ tak¿e pos¹gi Matki Bo¿ej i Œwiêtych Dziewic w o³tarzach bocznych, figura œw. Miko³aja w szafie tryptykowej z ok. 1440 r., tabernakulum, ambona, po­krywa chrzcielnicy i ³awa. Ju¿ po ostat­niej wojnie, w 1949 r. odkryto u¿yt¹ do za³atania dachu deskê, która okaza­³a siê fragmentem nastawy o³tarzo­wej. Powsta³a ona na pocz¹tku XIV lub nawet w 2 po³. XIII w., a widocz­ne s¹ na niej malowane postacie œw. Katarzyny i œw. Agnieszki. Teoretyczna rekonstrukcja dowodzi, ¿e malowid³o pierwotnie przedstawia³o pochód œwiêtych orantek zwróconych twarza­mi ku przedstawionej na œrodku tronu­j¹cej Matki Boskiej z Dzieci¹tkiem na rêku. Po konserwacji deska ta umie­szczona zosta³a na mensie o³tarza i jest to najstarszy dowód potwierdzaj¹cy istnienie w tym czasie malarstwa szta­lugowego.



Cytat dnia

“ Serwis poœwiêcony zabytkom, turystyce i agroturstyce. Znajdziesz tutaj wiele ciekawostek oraz dowiesz siê o interesuj¹cych miejscach. Serwis dopiero siê rozwija, wiêc opisy niektórych miejsc mog¹ byæ niekompletne lub mo¿e ich jeszcze nie byæ. Staramy siê aby codziennie, jakiœ obiekt zosta³ dodany.

Zapraszamy do czytania”