Urok Pragi

Urok Pragi


Stolica Republiki Czeskiej to jedno z najchętniej odwiedzanych miast przez turystów z całego świata. Każdego roku przyjeżdżają tutaj miliony zagranicznych gości – ruch turystyczny jest bardzo aktywny przez cały rok, przy czym największe jego nasilenie następuje w miesiącach wiosennych oraz letnich, kiedy to warunki atmosferyczne zdecydowanie najbardziej sprzyjają zwiedzaniu. Nie bez powodu Praga uznawana jest także za jedną z najpiękniejszych stolic nie tylko w skali europejskiej, ale także światowej. Atrakcji o charakterze turystycznym w Pradze nie brakuje – przede wszystkim są to wspaniałe zabytki. Pod tym właśnie kątem jest to wspaniale zachowane miasto – pamiętać bowiem koniecznie trzeba o tym, że podczas drugiej wojny światowej Praga wcale nie ucierpiała. To właśnie dlatego stara część miasta prezentuje się tak wspaniale i zachwycająco – od osiemnastu lat zabytkowe centrum praskie figuruje na liście dziedzictwa światowego UNESCO. Historia Pragi w takim kształcie, w jakim jest znana ona obecnie rozpoczęła się w latach osiemdziesiątych osiemnastego stulecia, chociaż oczywiście ogólne dzieje tego miejsca sięgają zdecydowanie wcześniejszego okresu. Wracając natomiast do turystycznych atrakcji Pragi, to wspomnieć tutaj można chociażby o placówkach muzealnych, których jest w mieście przeszło dwadzieścia czy o galeriach sztuki w liczbie przekraczającej sto. Do tego wszystkiego dochodzą wspominane już wcześniej zabytki – ich lista jest naprawdę niesamowicie długa. To przede wszystkim cały kompleks na Hradczanach, gdzie znajdują się między innymi zamek oraz katedra świętego Wita. To także słynna Złota Uliczka, gdzie zawsze są istne tłumy. Koniecznie też trzeba zobaczyć Stare Miasto, które zachwyca swoją urodą, jest tutaj dla przykładu wiele zabytkowych kościołów, do których warto zajrzeć chociażby na chwilę. W żadnym wypadku nie można zapomnieć również i o Moście Karola, który uważany jest za jedną z wizytówek czeskiej stolicy. Każdy przyjeżdżający do tego miasta turysta pragnie obowiązkowo mieć zdjęcie na Moście Karola. W Pradze odwiedzić także można bardzo wiele miejsc, które są związane z tak znanymi postaciami jak Franz Kafka oraz Alfons Mucha. Malarstwo i grafiki Muchy są tutaj wszechobecne, kupić można takie pocztówki, kalendarze, karty do gry i mnóstwo innych gadżetów. Turystów odwiedzających Pragę interesują także – nie ma co ukrywać – sklepy monopolowe, gdzie najchętniej kupowanymi trunkami są Beherovka oraz Absynt. Swoją drogą, alkohol można tutaj kupić nawet w kioskach z gazetami, chociaż tego rodzaju zakupy najlepiej jest robić w super- i hipermarketach – tam jest po prostu najtaniej. Podczas pięknej pogody Praga jest idealnym miejscem do uskuteczniania spacerów – bardzo sprzyja temu również fakt, iż znajduje się tutaj mnóstwo parków i ogrodów, które dostępne są dla każdego. Nie brakuje tu skwerków, kawiarni, jest gdzie usiąść i odpocząć. Na uwagę zasługuje również i to, że Praga jest bardzo czystym miastem, chociaż na ulicach kosze na śmieci to rzadkość.
ZABYTKI W POLSCE
Katedra Najświętszej Marii Panny i św. Jana Chrzciciela Nazwa miejscowości pochodzi od prawdziwego kamienia - wielkiego głazu narzutowego, zwanego Głazem Królewskim. Do dziś można go oglądać w odległości kilkudziesięciu metrów od północnego brzegu Wyspy Chrzą-szczewskiej na Zalewie Kamieńskim. Ale rzeczywistą wizytówką miasta jest pomorska katedra Najświętszej Marii Panny i św. Jana Chrzciciela. Stolicą utworzonej w 1140 r. diecezji pomorskiej był początkowo Wolin, ale po jego zniszczeniu przez Duńczyków w 1175 r. została przeniesiona do Ka­mienia. Tam też 15 sierpnia 1176 r. po­łożono kamień węgielny pod budowę nowej katedry, ufundowanej przez księcia Kazimierza I z rodu Gryfitów. Stanęła na podgrodziu, w miejscu roze­branego wówczas kościółka św. Jana Chrzciciela, zbudowanego przez św. Ottona z Bambergu podczas misji chry-stianizacyjnej w 1124 r. Z najstarszej, Xll-wiecznej fazy budowy pozostała do dziś dolna, kamienna część północnej ściany transeptu z uskokowym romańskim portalem. W 2 poł. XIII w. ukończono wschodnią część świątyni: prezbiterium nakryte ko­pulastym sklepieniem krzyżowo-żebro-wym oraz transept. Wejście prowadziło wówczas przez okazały romański portal w południowej ścianie transeptu -uskokowy, ceramiczny, z sześcioma ko­lumienkami o liściastych głowicach. Sprzed 1250 r. pochodzi też portal z prezbiterium do sąsiadującej z nim od północy dawnej kaplicy (obecnie zakry­stii). Jego pokryta ornamentem roślin­nym archiwolta, z maską w kluczu, wspiera się na figurkach Iwa i gryfa. Po splądrowaniu i częściowym zni­szczeniu katedry przez Brandenburczy-ków w 1308 r., rychło podjęto jej odbudowę i rozbudowę, wznosząc ba­zylikowy, gotycki korpus - najpierw nawę główną i północną, nakryte -podobnie jak transept - sklepieniami krzyżowo-żebrowymi, później, ok. 1400 r., nawę południową, sklepioną gwiaździście. Nawa ta jest od ze­wnątrz oskarpowana i zwieńczona piękną, misterną ścianką attykową o bogatej dekoracji ceramicznej, złożo­ną z trójkątnych szczytów, pinakli (ster-czyn) oraz ażurowych galeryjek. W 1 poł. XIV w. do nawy północnej dobudowany został kwadratowy go­tycki krużganek - wirydarz, otwarty do wewnątrz trój­dzielnymi, maswerkowy-mi oknami. Rosną tu pomnikowe drzewa: 500-letnia tuja i 350--letni dąb. W 1881 r. wirydarz odrestauro­wano, a w 1890 r. prze­niesiono doń płyty na­grobne, usunięte z kate­dralnej posadzki. W cen­trum stoi obecnie romań­ska chrzcielnica z XII w. W I. 1325--1350 nad wschodnim skrzydłem krużganku zbudowano cztery sale, pierwotnie mieszkania kanoników, po- tem skarbiec i biblioteka. Z końca XV w. pochodzi kapitularz ze sklepie­niem wspartym na jednym stupie, znajdujący się pomiędzy prezbiterium a południowym ramieniem transeptu. Najstarsza, XIV-wieczna wieża kate­dry została doszczętnie zniszczona w 1630 r., podczas wojny trzydziesto­letniej. W 1649 r. wzniesiono nową, gotycką w formie. W 1803 r., ponie­waż stan wieży groził katastrofą, roze­brano ją i położono prowizoryczny dach. W pot. XIX w., podczas general­nego remontu świątyni, zbudowana została neogotycka wieża wg projektu Sollersa, zwieńczona iglicą. Przebudo­wa z I. 1934-1939, pod kierunkiem Waltera Ohlego i Gerharda Bronischa, nadała jej kształt obecny. W 1544 r., po śmierci biskupa pomor­skiego Erazma Manteuffla, katedrę przejęli luteranie. W 2 poł. XVII w. świątynia otrzymała nowe barokowe wyposażenie. Ufundował je w znacz­nej części (organy, ambona, krata lek-toryjna, krata wokół chrzcielnicy) ksią­żę Ernest Bogusław de Croy u. Arschot, ostatni po kądzieli potomek Gryfitów i tytularny biskup kamieński. Od 1812 r. dawna katedra stała się kościołem unij-no-ewangelickim. Nieznacznie tylko uszkodzona w czasie działań wojen­nych w 1945 r., już 16 września tego roku została przez księdza Henryka Ku­likowskiego rekoncyliowana jako kato­licki kościół parafialny. W 1972 r., po utworzeniu przez papieża Pawła VI bi­skupstwa szczecińsko-kamieńskiego, kościół stał się konkatedrą nowej die­cezji, tak jak niegdyś należącej do me­tropolii gnieźnieńskiej. Zwiedzanie Wstępując do katedry przez wieżę, przechodzimy najpierw pod emporą organową. Wspaniałe barokowe organy, złożone z 2660 piszczałek, wykonał w I. 1669-1672 Michael Be-rigel ze Szczecina. Dla upamiętnienia fundatora, księcia de Croy, parapet empory ozdobiono jego portretem, herbem, inicjałami i pamiątkowym na­pisem. Instrument zabrzmiał po raz pierwszy w grudniu 1672 r. Od 1965 r. w Kamieniu Pomorskim odbywa się corocznie Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej. Sklepienie nawy głównej ozdabiają malowidła z poł. XIV w.: wici roślinne, maski, a w przęśle wschodnim wize­runek: Chrystus jako sędzia w man-dorli, otoczony symbolami Ewangeli­stów. Korpus ambony z 1683 r. ozda­biają postaci Ewangelistów, a jej bal­dachim wieńczy figura Chrystusa w otoczeniu aniołów. W północnym (lewym) ramieniu transeptu znajduje się kamienna chrzcielnica z pocz. XIV w., w 1685 r. ogrodzona ozdobną ośmioboczną kratą. Dekoracyjna kra­ta lektoryjna o ornamencie wiciowym, wykonana przez rzemieślników gdań­skich w 1684 r., oddziela transept od prezbiterium. Ponad nią, na tęczy, wi­dnieje krucyfiks z przeł. XV i XVI w. Stalle kanonckie w prezbiterium powstały w XIV w., ich maswerkowo- -roślinna dekoracja pochodzi z poł. XV w., a liczne elementy są rezulta­tem uzupełnień dziewiętnastowiecz­nych. Wysoko nad stallami, po lewej stronie, wiszą dwa niezwykle cenne obrazy Łukasza Cranacha Starszego z 1327 r.: Droga na Golgotę i Ukrzy­żowanie. Ołtarz główny, rzeźbiony tryptyk póź-nogotycki, datowany jest na lata 1480-1520. W szafie środkowej wi-h dzimy Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny. Lewe skrzydło ukazuje Życie św. Jana Chrzciciela, ściętego na żądanie Salome, skrzydło prawe - Mę­czeństwo św. Faustyna. Wielkie figury: Św. Jan Chrzciciel i Św. Jan Ewangeli­sta pochodzą z tego samego okresu. Późnoromańskie, z 2 poł. XIII w., ma­lowidło na sklepieniu absydy przedsta­wia Ukrzyżowanie z Maryją i św. Ja­nem. Również Xlll-wieczna, fragmen­tarycznie zachowana Walka św. Mi­chała Archanioła ze smokiem oraz gry­fy, bazyliszki i wici roślinne zdobią sklepienie zakrystii. Warto zwrócić uwagę na dwa ołtarze, przeniesione z innych kościołów. W 1905 r. z podmytego przez morze kościoła w Trzęsaczu sprowadzono ba­rokowy ołtarz z 1672 r., z płaskorzeź-bioną sceną Ukrzyżowania w centrum. W 1962 r. do katedry trafił ołtarz głów­ny z kamieńskiego kościoła św. Mikoła­ja, po wojnie nieczynnego. Z drugiej zaś strony piękny krucyfiks katedralny z przeł. XIII i XIV w., najwybitniejsze dzieło rzeźby gotyckiej na Pomorzu Za­chodnim, zabezpieczone w 1945 r. przez szczecińskich muzealników, nadal pozostaje w zbiorach tamtejsze­go Muzeum Narodowego. Po schodach z północnego ramienia transeptu wejść można do skarbca ka­tedralnego. Jego bogate zbiory, ponad 1000 eksponatów najwyższej klasy z X—XVII w., ewakuowane w 1945 r. dla uchronienia przed zniszczeniem, zaginęły bez śladu. Pozostał jedynie XV-wieczny futerał na mitrę biskupią z malowanym wizerunkiem św. Jana Chrzciciela. Obok niego w katedralnej ekspozycji znajduje się obecnie kilka późnogotyckich rzeźb, cenne rękopisy, inkunabuły i starodruki z dawnej bi­blioteki, dokumentacja fotograficzna zaginionych obiektów oraz eksponaty związane z dziejami katedry, diecezji i miasta. W prawej nawie bocznej, przy transep-cie, urządzono po ostatniej wojnie ka­plicę Pana Jezusa Brzozdowieckiego. Słynący z cudów obraz: Pan Jezus Ukrzyżowany i Najświętsza Maria Pan­na stojąca pod Krzyżem, znany od 1746 r., znajdował się do 1945 r. w ko­ściele Podwyższenia Krzyża Świętego w Brzozdowcach nad Dniestrem, w ar­chidiecezji lwowskiej. Zabrany przez wysiedlonych z ojczystej ziemi brzo-zdowieckich Polaków, trafił do katedry w odległym Kamieniu Pomorskim, gdzie otoczony jest żywym, nie mniej­szym niż dawniej kultem.



Cytat dnia

“ Serwis poświęcony zabytkom, turystyce i agroturstyce. Znajdziesz tutaj wiele ciekawostek oraz dowiesz się o interesujących miejscach. Serwis dopiero się rozwija, więc opisy niektórych miejsc mogą być niekompletne lub może ich jeszcze nie być. Staramy się aby codziennie, jakiś obiekt został dodany.

Zapraszamy do czytania”