Wypoczynek w Chorwacji


Jednym z najczęściej odwiedzanych na świecie krajów jest Chorwacja. Nasi rodacy bardzo często wybierają sobie za punkt turystycznych wypraw te właśnie państwo położone nad Morzem Adriatyckim. Można tam się z powodzeniem wybrać zarówno na własną rękę, jak i z biurem turystycznym. Akurat pod tym kątem oferta turystycznych agencji jest bardzo szeroka i każdy znajdzie coś dla siebie. Chorwacja słynie nie tylko z wielu zabytków, ale także przepięknych krajobrazów oraz niesamowicie sprzyjających warunków do nurkowania. Klimat zatem jak najbardziej sprzyja tam wypoczynkowi i relaksowi. Po rozpadzie Jugosławii przed dwudziestoma laty to właśnie turystyka stanowiła główne źródło dochodów do państwowej kasy. Nie mniej jednak koniecznie trzeba pamiętać, że sam fakt, iż Jugosławia się rozpadła, nie zakończył różnorakich problemów na tym właśnie tle. Rozmaite konflikty toczące się na obszarach nowo powstałych państw skutecznie zniechęcały turystów do przyjazdu w te strony. W każdym bądź razie pod koniec lat dziewięćdziesiątych minionego stulecia sytuacja zaczęła się zmieniać i od tamtej mniej więcej pory zainteresowanie Chorwacją pod kątem stricte turystycznym systematycznie wzrasta. Głównym obiektem turystycznego jest w Chorwacji wybrzeże powyżej wspominanego morza, gdzie cała infrastruktura noclegowo-gastronomiczna rozwinięta jest w bardzo wysokim stopniu. Jest to też zdecydowanie największy ośrodek, jeśli chodzi o cel wypraw gości. Można w tym miejscu wspomnieć jeszcze o dwóch ośrodkach, aczkolwiek takim powodzeniem jak wybrzeże się one nie cieszą – są to mianowicie Jeziora Plitwickie oraz Zagrzeb. Zdecydowanie najmniejszym powodzeniem cieszy się południowa część kraju – a to z tego powodu, iż właśnie ona najbardziej ucierpiała wskutek wojny i do tej pory nie została jeszcze odbudowana w zadowalającym stopniu. Wybrzeże adriatyckie natomiast jest tutaj niesamowicie atrakcyjne z bardzo wielu powodów. To przede wszystkim wspaniałe plaże ciepła, czysta woda plus odpowiednio wysokie temperatury. Druga sprawa to zabytki będące wspaniałym świadectwem dawnych czasów. Kiedyś bowiem, w starożytności, obszary te należały do Rzymian. Popularnych w Chorwacji form turystycznych wymienić można kilka, aczkolwiek na pierwszym miejscu znajduje się już od wielu lat turystyka wypoczynkowa. Trzeba jednakże przy tej okazji nadmienić, że nasilenie turystyki wypoczynkowej w Chorwacji nie jest już takie duże jak jeszcze za czasów istnienia Jugosławii. Rozwija się za to turystyka aktywna – i to w bardzo dynamicznym tempie, co koniecznie trzeba przyznać. Przede wszystkim chodzi tutaj o żeglarstwo – spośród całego dochodu, jaki przynosi turystyka w Chorwacji, to właśnie żeglarstwo i związane z nim usługi stanowią przeszło czterdzieści procent. Nigdzie indziej na całym kontynencie europejskim nie ma takiej ilości jachtowych przystani małej i średniej wielkości co w Chorwacji właśnie. Zaletą wypoczynku w Chorwacji są również ceny, które w porównaniu ze słoneczną Italią chociażby są niższe – i to odczuwalnie.
ZABYTKI W POLSCE
Zamek Działyńskich Kórnik to niewielkie miasteczko wielko­polskie leżące przy drodze z Poznania do Kalisza, rozciągające się wąskim pa­sem wzdłuż rynnowego Jeziora Kórnic­kiego. Pośrodku wydłużonego rynku stoi ratusz z 1907 r., obok gotycki ko­ściół Wszystkich Świętych, przebudo­wany w 1838 r. w stylu neogotyku ro­mantycznego, z nagrobkami właścicieli Kórnika. Ciekawym obiektem jest zabyt­kowa stara poczta z końca XVIII w. kry­ta łamanym dachem gontowym. Najcenniejszym zabytkiem Kórnika jest zamek wzniesiony przez ród Górków w XVI w., na miejscu okazałej drewnia­nej rezydencji, później wielokrotnie przebudowywany. Po wygaśnięciu rodu Górków w 1676 r., stary, gotycki zamek przeszedł w ręce Działyńskich, którym zawdzięcza sławę i znaczenie. Obecny wygląd uzyskał zamek kórnicki po prze­budowie w I. 1836-1861 wg proj. Ka­rola Fryderyka Schinkla na zlecenie Ty­tusa Dziatyńskiego, w modnym wów­czas stylu neogotyku angielskiego, (we wnętrzach pojawiły się także motywy mauretańskie) dla pomieszczenia zbioru pamiątek narodowych, biblioteki, dzieł sztuki i rzemiosła. Dzieło ojca kontynu­ował syn Jan Kanty Działyński a następ­nie jego siostrzeniec Władysław Zamo­yski, który w testamencie przekazał ca­ły majątek narodowi. Mury zamku zwieńczone krenelażem, od strony wschodniej wielka gotycka wieża, na narożach baszty. Zamek ota­cza średniowieczna fosa przez którą jest przerzucony neogotycki most. Zwiedzanie Obecnie mieści się tu muzeum znako­micie zachowanych oryginalnych XIX--wiecznych wnętrz siedzib magnac­kich z bogatymi zbiorami zabytkowych mebli, obrazów, rzeźb i militariów (broń, zbroje polskie), trofeów myśliw­skich, numizmatów, porcelany i wyro­bów ze srebra. Są tu także zgromadzo­ne przez Władysława Zamoyskiego egzotyczne zbiory - etnograficzne i przyrodnicze z Australii, Polinezji i Madagaskaru. Do zwiedzania udostępniane są po­mieszczenia parteru oraz obszerny hol i Sala Mauretańska na 1 piętrze, na które prowadzą drewniane schody z balustradą. Z sieni wchodzi się do Gabinetu Wła­dysława Zamoyskiego, którego na­zwa wiąże się z osobą ostatniego wła-iciela Kórnika, który spędził tu ostat-ie lata życia. Obok jego biurka znaj-uje się tu sekretarzyk polski z poł. IX w., ludowa szafa bretońska 1628 r., dębowa, zdobiona figurkami postołów, intarsjowana szafa gdań-;ka z drewna orzechowego, stojąca naprzeciwko drzwi wejściowych. Inne meble to pulpit z końcu XVIII w. oraz otele mahoniowe z okuciami z brązu początku XIX stulecia, klasycystyczny zegar i gipsowe popiersie Jana Dzia-tyńskiego. Na ścianach obrazy: Zamek kórnicki przed rozbudową, Wjazd Henryka Walezego do Wenecji i Zwiastowanie, fragment tryptyku ołtarzowego z 1529 r. Krótki korytarzyk prowadzi do komnaty zwanej Pokojem Gene­rałowej, urządzonej tak jak za życia córki Tytusa Dzia-łyńskiego - Jadwigi, żo­ny generała Władysława Zamoyskiego. Wśród eksponatów jest szafa gdańska, sekretarzyki z XVIII w., barokowy kabinet holenderski (sekretarzyk - szafa z szu­fladami i ruchomym pulpitem do pisa­nia), dwie komody, kanapa i łóżko oraz mahoniowe fotele z początku XIX stule­cia, mebelki dziecięce i szkatułka przy­wieziona z Turcji przez Zamoyskiego. Na ścianach obrazy Uchwalenie Konsty­tucji 3 Maja - rysunek Jana Pawła Nor-blina, Uwolnienie Kościuszki A. Orłow­skiego, szkice obrazów M. Baciarellego, rysunki A. Grottgera oraz portrety przed­stawicieli rodziny Zamoyskich. Z okien piękny widok na jezioro Kórnickie. Kolejna komnata, Salon, zmieniła się niewiele od czasów Działyńskich. Bo­gato rzeźbione drzwi, intarsjowana podłoga, pozłacana sztukateria sufitu, nad kominkiem portret hrabiego Tytusa Działyńskiego. Na ścianach portrety ro­dzinne Działyńskich, ojca Tytusa - Ksa-werego, stryja Ignacego i syna Jana oraz obrazy włoskie, holenderskie, fla­mandzkie - widok Wenecji, pejzaż ni­derlandzki, bitwa. W środku pokoju okrągły stół, meble miejscowe. Na stojącym tu fortepianie miał według tradycji grywać Fryderyk Chopin. W niszy z widokiem na park pałacowy stoi harfa pedałowa i kabi­net holenderski. Nad kanapami 12 ko­lorowanych miedziorytów przedsta­wiających podobizny przedstawicieli rodu Szydłowieckich. Obok Salonik w południowym ryzali­cie. Z mebli są tu kabinet z końca XVII w., lustro polskie (styl wenecki), kanapa i krzesło mahoniowe, takiż se­kretarzyk i dwie komódki z początków XIX w. Na ścianach obrazy postaci związanych z zamkiem. Roch Gurow-ski, marszałek wielki litewski, jego żo­na Anna, babka oraz rodzice Tytusa -Ksawery i Justyna z Dzieduszyckich. Wśród innych obrazów: Św. Sebastian - z kręgu Rubensa, Jakub Sobieski (ojciec króla Jana III) oraz Bitwa. Kolejna sala nosi nazwę Czarnej od koloru marmurowej posadzki. Pod ścianami znajdują się skrzynie z XVI-XVIII w. oraz armatki. W gablo­ tach siodła staropolskie, buzdygany, hełm, koncerz, dwa pistolety, berło z kości należące ponoć do króla Stani­sława Leszczyńskiego - przodka Dzia­łyńskich po kądzieli, ordery, klucze szambelańskie, wschodnia biała broń i karabele polskie. Na ścianach portre­ty wybitnych wodzów staropolskich -hetmanów Jana Zamoyskiego, Stani­sława Koniecpolskiego, Stefana Czar­nieckiego i Jana Karola Chodkiewicza. W sąsiedniej Sali Jadalnej, zwanej też Herbową ciekawy jest zwłaszcza drew­niany strop kasetonowy ozdobiony 71 tarczami z wymalowanymi herbami ro­dów polskich, których przedstawiciele brali udział w bitwie pod Grunwaldem. W tym reprezentacyjnym pomieszcze­niu przyjmowani byli najdostojniejsi go­ście. Pośrodku komnaty stół oraz wypla­tane krzesła, składane biurko podróżne z XVIII w., oraz szafy gdańska i holen­derska. Wśród obrazów portret Teofili z Działyńskich Potulickiej w białej sukni i inne portrety i obrazy rodzinne. Obok w ryzalicie północnym niewielki Buduarek z mebelkami i ciekawym zegarem. Na ścianach obrazy i akwarele. Kolejny Pokój Fundatorów jest wyra­zem protureckich sympatii Tytusa Działyńskiego. Na suficie turecki napis ku czci Allaha, lianę ornamenty arabeskowe oraz jedwabna makatka perska z XVII w. Z mebli najciekawszy jest intarsjowany stół holenderski. Na ścianach lianę obrazy i portrety rodzinne. W wieży Kącik Myśliwski ozdobiony trofeami (nazwa pochodzi od okrągłej kanapy, na której według tradycji siada­li myśliwi i nie patrząc sobie w oczy opo­wiadali o swych, zmyślonych przeważ­nie, przewagach podczas polowań). W neogotyckim holu na 1 piętrze cie­kawe meble, m.in. szafa bretońska z 1619 r. oraz obrazy historyczne z XVII i XVIII w. Na piętrze jest też Sala Mauretańska w której przechowywane są zbiory muzealne i książki, na parterze była bowiem część mieszkalna. Nazwa pochodzi od licznych galeryjek, kolumienek, łuków, arkad, bogatego wystroju i kolorysty­ki. Eksponowane są tu dwa ołtarze: srebrny z początku XVII w. i drewnia­ny - gotycki oraz inne zabytki sztuki sakralnej, chrzcielnice, figurki, lampki, naczynia kościelne, krzyże ornatowe. Eksponaty: monety, miniatury, pasy kontuszowe, zabytki złotnictwa, guziki staropolskie, ceramika i fajans, umie­szczone są przede wszystkim w gablo­tach, ponadto podobnie jak w innych salach są tu meble i zdobiące ściany obrazy. W Bibliotece Kórnickiej Polskiej Aka­demii Nauk (jedne z najciekawszych zbiorów w kraju) jest ponad 300 tys. woluminów, w tym starodruki, rękopisy Mickiewicza (m.in. „Dziady" część III), Słowackiego, Norwida i Napoleona, mapy, grafiki i nuty. Zamek nawiedza ponoć duch Białej Damy - Teofili z Szoł-drskich Działyńskiej, której portret obejrzeć można w Sali Jadalnej. Pałac otacza park o powierzchni 33,5 ha, pierwotnie ogród włoski zamieniony w 1830 r. w arboretum (najbogatsze w Polsce), wchodzące obecnie w skład Instytutu Dendrologii PAN. Rośnie tu ok. 3000 ga­tunków i odmian drzew i krzewów eu­ropejskich, azjatyckich i amerykańskich. W ogrodowym pawilonie urządzono ciekawe muzeum dendrologiczne. Do Kórnika należy też pobliski Bnin. Na półwyspie Szyja na Jeziorze Bnińskim są dwa grodziska z X—XIII w. W ryn­ku ratusz z poł. XVIII w. z wysoką wie­żą. W Bninie urodziła się Wisława Szymborska.



Cytat dnia

“ Serwis poświęcony zabytkom, turystyce i agroturstyce. Znajdziesz tutaj wiele ciekawostek oraz dowiesz się o interesujących miejscach. Serwis dopiero się rozwija, więc opisy niektórych miejsc mogą być niekompletne lub może ich jeszcze nie być. Staramy się aby codziennie, jakiś obiekt został dodany.

Zapraszamy do czytania”